This is default featured slide 1 title

This is default featured slide 2 title

This is default featured slide 3 title

This is default featured slide 4 title

This is default featured slide 5 title

Trening umysłu

Żyjemy w świecie, który wymaga od nas podejmowania szybkich decyzji i bycia w ciągłym biegu. Nie jest to dla nas zdrowe, a nasz umysł powinien mieć zapewniony odpoczynek tak bardzo, jak wymaga tego od nas nasze ciało. Podobnie jest z rozwijaniem ich – nasze ciało może dostawać odpowiednie impulsy w różnych sytuacjach, nasza głowa podobnie. Jest jednak pewna różnica – jeśli chcemy skupić się bezpośrednio na rozwoju naszego ciała, idziemy na siłownię. Co robimy, gdy chcemy to samo zrobić z umysłem? No właśnie, odpowiedź na to pytanie nie jest taka oczywista.

Na szczęście trening umysłu jest jak najbardziej możliwy, po prostu wymaga więcej zainteresowania się nim, gdyż nie jest tak popularny, jak chodzenie na siłownię. Warto się nim zajmować, ponieważ zwiększy to nasze możliwości, a także bardzo pomoże nam w przyszłości, gdy jako osoby starsze będziemy zmagać się z problemami z pamięcią oraz wszelkimi innymi chorobami umysłu. Jest to trudne, bo i efekty nie są łatwo widoczne, ale jednak opłacalne.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Trening umysłu a ciała

Czymś naturalnym jest fakt, że wielu z nas regularnie chodzi na siłownię, nawet jeśli my sami tego nie robimy. Nasze ciało się tam rozwija, dając nam rozmaite benefity w postaci zdrowia, zwiększonej siły i ładnie wyglądającej klatki piersiowej. To tak naprawdę tylko przykłady, gdyż spokojnie można dorzucić wiele innych plusów, jak choćby lepsze samopoczucie po ciężkim treningu. Dlaczego jednak tak mało popularny jest trening umysłu?

Częściowo na pewno dlatego, że nie daje tak widocznych efektów. Choć siłownia również wymaga czasu i samozaparcia, nasze ciało odzwierciedla trud, jaki włożyliśmy w jego zdobycie – przynajmniej mniej więcej. W przypadku naszej głowy sytuacja wygląda inaczej – możemy dostrzec jedynie efekty, jakie zostaną osiągnięte dzięki naszemu myśleniu – nic poza tym. Ludzie to wzrokowcy, a dodatkowo możliwość zobaczenia efektu naszej pracy w lustrze jest czymś, co dodatkowo motywuje do działania, a motywacja jest przecież niezwykle potrzebna przy tak długich czynnościach.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Trening umysłu

Aby nasz mózg prawidłowo funkcjonował i rozwijał się, musimy zadbać o odpowiedni trening umysłu. Jeżeli nie będziemy codziennie, przynajmniej przez piętnaście minut trenować naszego mózgu, z czasem zaczniemy mieć problemy z najprostszymi czynnościami, które mogą polegać na przykład na zapamiętaniu kilku kolejnych czynności. W takim treningiem umysłowym może być chociażby wymyślanie kolejnych tekstów na strony internetowe. Nie dość że będziemy rozwijać swój mózg, to dodatkowo możemy na tym zarobić. Niewiele osób wie, niektóre gry planszowe bardzo dobrze rozwijają naszą pamięć i na przykład planowanie w czasie. Taką grą niewątpliwie są szachy. Aby móc w nie zagrać trzeba nauczyć się bardzo skomplikowanych zasad. Niemniej jednak wygrywanie z przeciwnikiem w szachy da nam bardzo dużo satysfakcji. Dla naszego mózgu będzie to doskonałe ćwiczenie, które pozwoli na jego wieloaspektowy rozwój. Szachy wymagają od nas planowania z wyprzedzeniem i przewidywania kolejnego ruchu, celem opracowania własnych ruchów. 

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Pedagogiczna koncepcja niepełnosprawności Heinza Bacha

W obrębie pedagogiki specjalnej wypracowano stanowiska o charakterze syntetyzującym, co prawda, mniej wpływowe, ale lepiej niż koncepcja WHO dostosowane do specyfiki obszaru szkolnego kształcenia niepełnosprawnych. Na szczególne uznanie zasługuje koncepcja Heinza Bacha. Centralnym elementem tej szkolno-systemowej koncepcji jest pojęcie zakłócenia (Beeinträchtigung). Bach definiuje zakłócenie jako niewystarczającą równowagę między indywidualnymi dyspozycjami jednostki, warunkami jej życia i działania oraz wymaganiami, stawianymi jej przez otoczenie. Tym sposobem bardzo wyraźnie różnicuje on nie tylko indywidualne i środowiskowe czynniki, składające się na genezę niepełnosprawności, ale także dokonuje ważnego rozróżnienia w obrębie czynników poza jednostkowych, zewnętrznych wobec podmiotu.  Zakłócenie – niewystarczająca równowaga między indywidualnymi dyspozycjami j jednostki, warunkami jej życia i działania oraz wymaganiami, stawianymi jej I przez otoczenie. Przez dyspozycje indywidualne należy rozumieć wszystkie, wzajemnie zależne indywidualne możliwości o charakterze somatycznym, emocjonalnym i poznawczym. Jeśli możliwości te odbiegają negatywnie od normy, to mogą być określone jako uszkodzenie (Schäden). Autor ten zwraca przy tym uwagę nie tyle na organiczny, co funkcjonalny charakter uszkodzeń. Podkreśla, że równie istotne, jak zaburzenia funkcji są niedostatki o charakterze treściowym (np. luki w wiadomościach, brak określonych doświadczeń, brak motywacji). Przykładowo, pisze Bach, niedostateczne opanowanie przez dzieci imigrantów języka używanego w szkole może prowadzić do tak samo istotnych problemów komunikacyjnych, jak funkcjonalne zaburzenie mowy. Przez warunki życia i działania rozumie on „wszystkie materialne, biologiczne, kulturowe i społeczne okoliczności, w których żyje jednostka”. Sytuacje, w których warunki te negatywnie odbiegają od normy H. Bach proponuje nazywać pokrzywdzeniem.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
error: Content is protected !!