Zarys teorii szkoły

krytyka instytucji szkoły, uwzględniająca jej zewnętrzne i wewnętrzne cele”. Z definicji tej wynika, że teoria szkoły jest subdyscypliną pedagogiczną o charakterze krytycznym. Jej celem zatem nie jest uprawomocnienie istniejącego systemu szkolnego, lecz – używając terminologii Jurgena Habermasa (1985) – zbadanie, co w systemie tym jest „logiką rzeczy”, a zatem nie podlega zmianie, co zaś jest „polityką” i zasadniczo może zostać zmienione. Teoria szkoły nie stoi przy tym na stanowisku radykalnego krytycyzmu, osadzonego w transcendentalnych wobec aktualnego porządku społecznego wizjach społeczeństwa i jego instytucji. Przedmiotem jej zainteresowania są „instytucjonalne współzależności systemowe i rzeczowe szkoły jako części systemu społecznego” co – jak podkreśla Klaus-Jlirgen Tillmann implikuje, że „szkoła jest ujmowana w określonym, historycznym stadium rozwoju”. Znaczy to, że teoria szkoły nie postuluje takich zmian systemu szkolnego, które prowadziłyby do jego dysfunkcjonalności wobec współczesnych wymogów kulturowych, ekonomicznych i politycznych. Trudno zresztą zmian takich się domagać, skoro wiadomo, że idea transformacji stosunków społecznych przez szkolne wychowanie jest utopią, zaś szkoła przeważnie nie nadąża nawet za postępującym rozwojem społecznym. Teoria szkoły nie uprawia krytyki kultury sensu stricto (nie ma wobec niej potencjału krytycznego).

Hejka, jestem Szymek i jestem autorem tych wpisów jak i strony. Polecam czytać codziennie, może coś wam się spodoba i zostaniecie na dłużej. Życzę każdemu miłego dnia 😀
error: Content is protected !!