Zadaniem instytucji społecznych nie jest zatem kształtowanie treści życia niepełnosprawnych

Jedynie tworzenie warunków do realizacji jednostkowych, silnie zindywidualizowanych koncepcji życiowych. Uszczegółowienie tego sposobu myślenia o powinnościach instytucji społecznych względem osób niepełnosprawnych odnajdujemy w pierwszych trzech punktach wizji Deklaracji Madryckiej. „Wizję tę – piszą sygnatariusze Deklaracji – można najlepiej opisać przez skontrastowanie jej ze starą wizją, którą próbuje ona zastąpić: od traktowania osób niepełnosprawnych jako przedmiotu działań charytatywnych – do postrzegania ich jako osób mających te same prawa; od traktowania osób niepełnosprawnych jako pacjentów – do postrzegania ich jako konsumentów i niezależnych obywateli; od sytuacji, w której profesjonaliści podejmują decyzje w imieniu osób niepełnosprawnych – do sytuacji, w której same osoby niepełnosprawne podejmują niezależne decyzje i biorą odpowiedzialność za sprawy, które ich dotyczą”.

Hejka, jestem Szymek i jestem autorem tych wpisów jak i strony. Polecam czytać codziennie, może coś wam się spodoba i zostaniecie na dłużej. Życzę każdemu miłego dnia 😀
error: Content is protected !!