Typologie jakościowe systemów kształcenia niepełnosprawnych

Podejmowane są za to próby budowania typologii systemów kształcenia niesegregacyjnego wykorzystujące podejście jakościowe. Do prób takich należy opracowanie Stefana Przybylskiego (1998). Autor ten podzielił zachodnioeuropejskie systemy kształcenia niepełnosprawnych na trzy grupy. Do pierwszej zaliczył kraje, „w których silnie jest zakorzeniony system kształcenia dzieci niepełnosprawnych w systemie szkół specjalnych”. W drugiej grupie umieścił kraje, „w których idea kształcenia integracyjnego w coraz większym zakresie jest urzeczywistniana”. Trzecią grupę wreszcie stanowią kraje, „w których pełna integracja jest bliska realizacji”. Chociaż typologia ta implicite uwzględnia wskaźniki ilościowe, informujące o odsetkach uczniów niepełnosprawnych kształconych w formach niesegregacyjnych i segregacyjnych, to nie stanowią one jedynego kryterium podziału. Autor bowiem uwzględnia także genezę poziomu upowszechnienia kształcenia niesegregacyjnego. W istocie zatem mamy do czynienia z typologią dwuwymiarową, przy czym jeden wymiar ma charakter ilościowy, drugi zaś jakościowy.

Hejka, jestem Szymek i jestem autorem tych wpisów jak i strony. Polecam czytać codziennie, może coś wam się spodoba i zostaniecie na dłużej. Życzę każdemu miłego dnia 😀
error: Content is protected !!