Teza o znaczącym udziale szkół specjalnych w tworzeniu armii rezerwowych robotników

Nie wyczerpuje problematyki społeczno-ekonomicznych funkcji tych placówek. Istnieją wszak liczne dowody empiryczne na to, że szkoły dla dzieci z niewielkimi dysfunkcjami intelektualnymi były i są po dzień dzisiejszy (Klein, 2001) 86 czynnikiem utrwalającym proces reprodukcji niskiego statusu społecznego grup nieuprzywilejowanych, a w każdym razie nie przeciwdziałają temu procesowi. Ponadto, jak dowodzą U. Bleidick i W. Rath w odniesieniu do sytuacji w Niemczech, przynajmniej w XIX w. Hilfschulen obniżały koszty kształcenia. Jak wynika z powyższych analiz, szkolnictwo specjalne było rozwiązaniem funkcjonalnym ze względu na uwarunkowania oświatowe, a także stosunki ekonomiczne i społeczne, jakie panowały w XIX i na początku XX w. Jeśli uwzględni się stosunek do niepełnosprawnych (zwłaszcza intelektualnie i fizycznie), jaki dominował we wcześniejszych okresach historycznych, to będzie nawet można zasadnie twierdzić, że upowszechnienie szkolnictwa specjalnego stanowiło wyraźny postęp w pedagogicznej i społecznej opiece nad niepełnosprawnymi. Nie należy zarazem w tych analizach pomijać napięć, których źródłem było szkolnictwo specjalne (zwłaszcza dla dzieci z niewielkimi dysfunkcjami intelektualnymi) od początku jego istnienia. Ponieważ nasza wiedza o ich istnieniu pochodzi ze źródeł historycznych, należy traktować je jako fakty.

Hejka, jestem Szymek i jestem autorem tych wpisów jak i strony. Polecam czytać codziennie, może coś wam się spodoba i zostaniecie na dłużej. Życzę każdemu miłego dnia 😀
© Wszelkie prawa zastrzeżone
error: Content is protected !!