Systemy kształcenia

Nie znaczy to jednak, że każdy kraj posiada całkiem różny, sobie tylko właściwy system kształcenia niepełnosprawnych, ani też to, że istnieją duże podobieństwa regionalne, które pozwalałyby mówić np. o azjatyckim czy europejskim modelu. Co ciekawe, brak porównawczych analiz kontrastuje z dwoma obszernymi rozdziałami, umieszczonymi na początku pracy, które zostały w całości poświęcone metodologiczno-teoretycznym dylematom badań w porównawczej pedagogice specjalnej (por. Bleidick, Rath, 1987; Klauer, Mitter, 1987b). Jeśli wykładowi teorii badań nie towarzyszy gotowość do jej praktycznego zastosowania, to może to świadczyć tylko o słabości samej teorii. Autorzy encyklopedii porównawczej pedagogiki specjalnej są zresztą tej słabości świadomi, gdyż piszą, że dyscyplina ta znajduje się jeszcze we wczesnym stadium rozwoju i trudno orzec, czy wyniki jej badań będą użyteczne.

Hejka, jestem Szymek i jestem autorem tych wpisów jak i strony. Polecam czytać codziennie, może coś wam się spodoba i zostaniecie na dłużej. Życzę każdemu miłego dnia 😀
error: Content is protected !!