Rozważania praktyczne

Domeną studiów wywodzących się z pedagogiki specjalnej i teorii szkoły nie są jednak rozważania etyczne, lecz pragmatyczne. Prace te wskazują na liczne bariery o charakterze funkcjonalnym, na które napotykać może upowszechnianie niesegregacyjnego kształcenia. Bariery te, zdaniem wielu badaczy, przesądzają o konieczności ograniczenia zakresu tempa upowszechniania kształcenia niesegregacyjnego. Pedagodzy specjalni postulują, aby część uczniów niepełnosprawnych na trwałe pozostawić w systemie segregacyjnym. Utrzymują oni, że uczniowie ci nie są w stanie efektywnie uczyć się w systemie niesegregacyjnym ze względu na głębokość funkcjonalnych ograniczeń, którymi są dotknięci. Dla tych zaś uczniów, którzy zasadniczo mogą, a nawet powinni być objęci kształceniem niesegregacyjnym należy tworzyć warunki specjalnego wsparcia na terenie szkół ogólnodostępnych. Tworzenie takiej infrastruktury wymaga z kolei czasu i dodatkowych nakładów, co implikuje konieczność ewolucyjnego upowszechniania nowej formy praktyki. Tezę o wyższości ewolucyjnego sposobu działania wspierają pośrednio także studia wyrastające z teorii szkoły. W pracach tych, jak zauważył Giinther Opp (1995), podkreśla się, że niesegregacyjne kształcenie jest nie tylko zmianą edukacji niepełnosprawnych, jako względnie wyizolowanego ] elementu systemu szkolnego, lecz generalną zmianą całego systemu ] szkolnego. Zmianę tę należy traktować jako bardzo ryzykowną z dwóch co ! najmniej powodów. Po pierwsze, niesegregacyjne kształcenie, jako zasada j systemowa, jest rozwiązaniem nowatorskim. Brak jest zatem doświadczeń, które pozwalałyby ocenić wszelkie jego skutki. Po drugie, jak trafnie podkreśla G. Opp (1995), rozwiązanie to podnosi poziom kompleksowości zadań systemu szkolnego, co jest złym predykatorem jego skuteczności.

Hejka, jestem Szymek i jestem autorem tych wpisów jak i strony. Polecam czytać codziennie, może coś wam się spodoba i zostaniecie na dłużej. Życzę każdemu miłego dnia 😀
© Wszelkie prawa zastrzeżone
error: Content is protected !!