Rozbudowana sieć placówek

Przybylski zwraca uwagę na to, że kraje zaliczane do pierwszej grupy posiadają rozbudowaną sieć placówek specjalnych o długich tradycjach, które uczniom niepełnosprawnym zapewniają wysoki poziom kształcenia. Likwidacja tych placówek napotyka na opory pedagogów specjalnych. Z kolei kraje drugiej grupy nie posiadają długiej tradycji kształcenia specjalnego. Nigdy nie miały też rozbudowanej sieci szkół specjalnych. Kraje te zaczęły budować powszechne systemy kształcenia niepełnosprawnych dopiero w okresie przyspieszonej modernizacji, związanej z przystąpieniem do Unii Europejskiej i od razu skorzystały z najnowszych światowych tendencji. Najtrudniej jest wyjaśnić przyczyny najpełniejszej desegregacji kształcenia. Przybylski koncentruje się na krajach skandynawskich, które były kolebką teorii oraz praktyki integracji i tym tłumaczy ich sukcesy w tej dziedzinie.

Hejka, jestem Szymek i jestem autorem tych wpisów jak i strony. Polecam czytać codziennie, może coś wam się spodoba i zostaniecie na dłużej. Życzę każdemu miłego dnia 😀
© Wszelkie prawa zastrzeżone
error: Content is protected !!