Publiczny, powszechny system kształcenia specjalnego w formach segregacyjnych

Obejmuje osoby niepełnosprawne obowiązkiem szkolnym oraz posiada sieć instytucji edukacyjnych pozwalających wypełnić ten obowiązek, ukształtował się znacznie później niż powszechny system kształcenia. Ponadto nieco odmiennie układały się losy edukacyjne poszczególnych grup niepełnosprawnych, zanim zostały one objęte powszechnym kształceniem w formach segregacyjnych. Różnice te dotyczyły zarówno czasu włączenia do publicznego systemu szkolnego, jak i jego drogi. Najpóźniej zaczęto rozwijać na szeroką skalę edukację dzieci głębiej upośledzonych umysłowo oraz z zaburzeniami złożonymi. Przyczyną tego stanu rzeczy był dominujący pogląd, że dzieci te są niewyuczalne. Na ukształtowaniu się tego poglądu zaważyły pierwsze, eksperymentalne próby nauczania głęboko upośledzonych, podejmowane przez takich badaczy, jak Jean Marc Gaspard Itard, Jean E. Dominik Esquirol, Edward Séguin czy Johann Jakob Guggenbiihl. Autorzy ci bowiem przyjmowali zbyt optymistyczne, a zatem nieprawdziwe, założenie, że upośledzenie umysłowe jest stanem odwracalnym pod wpływem oddziaływań pedagogicznych. Punktem zatem odniesienia do oceny skuteczności pracy pedagogicznej nie były faktyczne możliwości wychowanków, lecz normy intelektualnego i społecznego funkcjonowania populacji osób zdrowych. Gdy okazało się, że uzyskiwane zmiany w poziomie funkcjonowania upośledzonych umysłowo są niewielkie lub nie mają trwałego charakteru nastąpiło ogólne rozczarowanie. Oczekiwaniem społecznym nie była bowiem niewielka poprawa przystosowania społecznego upośledzonych, lecz taka poprawa, które uczyniłaby z nich pożytecznych członków społeczeństwa.

Hejka, jestem Szymek i jestem autorem tych wpisów jak i strony. Polecam czytać codziennie, może coś wam się spodoba i zostaniecie na dłużej. Życzę każdemu miłego dnia 😀
error: Content is protected !!