Próba wyjaśnienia bardzo ważnego problemu

Zaproponowana przez Przybylskiego typologia jest próbą wyjaśnienia bardzo ważnego problemu – przyczyn zróżnicowania poziomu segregacyjności systemów kształcenia niepełnosprawnych. Nie jest to jednak próba wolna od – trudnych do zaakceptowania – uproszczeń, na co sam autor zwraca zresztą uwagę. Chociaż wyjaśnienie różnic w poziomie upowszechnienia kształcenia niesegregacyjnego przez odwołanie się do tradycji i bazy kształcenia specjalnego odpowiada sytuacji wielu krajów europejskich, to nie obejmuje wszystkich możliwych przypadków. Nie jest bowiem prawdą na przykład to, że zaliczona przez autora do drugiego typu Austria nie posiada tradycji kształcenia specjalnego i rozbudowanej bazy szkół specjalnych. Upowszechnienie wspólnego nauczania zdrowych i niepełnosprawnych, które nastąpiło w Austrii w latach 90. XX w. spowodowane było innymi czynnikami. Najwięcej zastrzeżeń budzi jednak typ trzeci. O ile rozwój idei i praktyki kształcenia niesegregacyjnego w krajach skandynawskich wykazuje istotne cechy wspólne, o tyle przyczyny upowszechnienia niesegregacyjnego kształcenia we Włoszech miały zupełnie inny charakter. Umieszczając te kraje w jednej grupie, zaciera się bardzo istotne różnice występujące między nimi. W wypadku Włoch i krajów skandynawskich należy raczej mówić
o typach przeciwstawnych ze względu na genezę interesującego nas tutaj zjawiska. We Włoszech wszak kształcenie niesegregacyjne upowszechniono nagle w odpowiedzi na problemy strukturalne systemu szkolnego, w krajach skandynawskich zaś w wyniku długotrwałego procesu reform kształcenia specjalnego.

Hejka, jestem Szymek i jestem autorem tych wpisów jak i strony. Polecam czytać codziennie, może coś wam się spodoba i zostaniecie na dłużej. Życzę każdemu miłego dnia 😀
© Wszelkie prawa zastrzeżone
error: Content is protected !!