Niska samoocena, wysoki lęk szkolny

Społeczna izolacja w grupie rówieśniczej są (niestety) także udziałem wielu dzieci sprawnych, nikt jednak nie proponuje, aby z tych powodów pozbawiać je prawa do uczęszczania do szkół powszechnych. Jeśli zatem miałyby być to argumenty przemawiające przeciw kształceniu niepełnosprawnych w tych szkołach, to znaczyłoby to, że wobec tej grupy formułuje się inne priorytety. Baker i Gaden zwracają uwagę, że szkoły specjalne, odwrotnie niż regularne, większy nacisk kładą na rozwój sfery moralnej i przygotowanie do pełnienia ról społecznych niż na kształcenie intelektualne. Teza ta znajduje potwierdzenie w badaniach porównujących efekty edukacji uczniów niepełnosprawnych, kształconych w formach segregacyjnych i niesegregacyjnych. Na gruncie pedagogiki, a właściwie jej subdyscypliny zwanej teorią wychowania toczy się spór o to, jakie cele działań pedagogicznych są godne realizacji. Także poszczególne jednostki mogą mieć odmienne przekonania na ten temat. Państwo jednak i jego system prawny nie mogą być instrumentem arbitralnego rozstrzygania pedagogicznych dylematów. Publiczny system szkolny nie może zatem zawierać rozwiązań, które zakładają, że osiągnięcia intelektualne są mniej istotne dla jakiejś grupy uczniów, w tym także uczniów niepełnosprawnych. W ten sposób narusza bowiem jedną z fundamentalnych zasad sprawiedliwości: prawo jednostki do traktowania jako równej innym. Przypadek ten można rozważać także w kategoriach bezzasadnego naruszenia sfery wolności osobistej, gdyż publiczny system szkolny podejmuje za jednostkę (a właściwie całą grupę jednostek) rozstrzygnięcia odnośnie tego, co jest wartością w życiu każdej z nich.

Hejka, jestem Szymek i jestem autorem tych wpisów jak i strony. Polecam czytać codziennie, może coś wam się spodoba i zostaniecie na dłużej. Życzę każdemu miłego dnia 😀
error: Content is protected !!