Niepełnosprawność a statystyczne rozumienie normy

Przykładem problemów, jakie rodzi pierwsza orientacja są przemiany w rozumieniu upośledzenia umysłowego. W myśl najpowszechniej stosowanych w świecie definicji tego terminu, tworzonych przez Amerykańskie Towarzystwo ds. Upośledzenia Umysłowego (American Assiciation on Mental Retardation, AAMR) między 1959 a 1973 r., a zatem na przestrzeni zaledwie kilkunastu lat, populacja osób upośledzonych umysłowo zmniejszyła się o kilkaset procent! O ile bowiem podręcznik Ricka Hebera z 1959 r. przyjmował, że granicą upośledzenia umysłowego jest wynik pomiaru inteligencji o jedno odchylenie standardowe niższy od przeciętnego, o tyle już w podręczniku Herberta J. Grossmana za wartość graniczną przyjęto dwa odchylenia standardowe. Gwoli ścisłości należy dodać, że w obu opracowaniach upośledzenie definiowano dwuczynnikowo i zalecano także ocenę przystosowania społecznego. W praktyce jednak – jak podkreśla Janusz Kostrzewski opierano się głównie na ilorazie inteligencji.

Hejka, jestem Szymek i jestem autorem tych wpisów jak i strony. Polecam czytać codziennie, może coś wam się spodoba i zostaniecie na dłużej. Życzę każdemu miłego dnia 😀
error: Content is protected !!