Kształcenie niesegregacyjne a pedagogika specjalna

Pedagogika specjalna i kształcenie integracyjne pozostają bez wątpienia w bardzo złożonych relacjach. Pośrednim dowodem na prawdziwość tej tezy są rozliczne kontrowersje w interpretacji wzajemnych związków między tymi sferami rzeczywistości. Hans Eberwein, radykalny zwolennik kształcenia integracyjnego i jeden z guru ruchu na jego rzecz w Niemczech, wysunął tezę, że kształcenie integracyjne jako forma praktyki pedagogicznej jest sprzeczne z pedagogiką specjalną, traktowaną jako dyscyplina naukowa. Jego zdaniem, na bazie nowych doświadczeń praktycznych konstytuuje się nowa forma myślenia teoretycznego w postaci pedagogiki integracyjnej (Eberwein, 1988, 1995, 1996). Ta nowa pedagogika – jak pisze Eberwien „jest projektem zastępczym, w którym następuje likwidacja logiczno-termino- logiczna pedagogiki specjalnej”, co w kategoriach filozofii nauki należy interpretować jako zapowiedź naukowej rewolucji. Intencją Eberweina jest wszak to, aby stary paradygmat pedagogiki specjalnej – używając nomenklatury T. Kuhna lub program badawczy – w rozumieniu Lakatosa (1987) – zastąpić nowym.

Hejka, jestem Szymek i jestem autorem tych wpisów jak i strony. Polecam czytać codziennie, może coś wam się spodoba i zostaniecie na dłużej. Życzę każdemu miłego dnia 😀
error: Content is protected !!