Konsekwencji przekonania o znaczeniu usprawniania

Osoby, które nie osiągną wystarczającego poziomu sprawności nie są zdolne do współtworzenia społeczności ze zdrowymi. Jest to stanowisko sprzeczne z koegzystencjalnym pojęciem integracji, które wysoki poziom sprawności jednostki traktuje jako stan pożądany, ale nie konieczny. Dużo poważniejsze są konsekwencje oderwania usprawniania od kontekstu działania. Ostatecznym celem usprawniania jednostki, jej rehabilitacji lub terapii, jest nie tyle podniesienie poziomu sprawności poszczególnych funkcji, co poprawa możliwości twórczej adaptacji i integracji przez działania. Działania – jak podkreśla psychologia – to zachowania celowe, ukierunkowane na | osiąganie określonego stanu końcowego, który jest ich wynikiem. Działania są zatem podstawowym instrumentem regulacji stosunków jednostki z jej otoczeniem. Ich efektywność jest pochodną bardzo wielu czynników, które w żadnej mierze nie dają się zredukować do wyizolowanych, elementarnych umiejętności jednostki. Kompetencję działania można by opisać za Klausem Hurrelmannem jako: „stan jednostkowej zdolności wejścia w interakcje ze społecznym i materialnym środowiskiem i skutecznego stosowania w trakcie jej trwania właściwych umiejętności i środków. Można ją rozumieć jako stan zdolności jednostki do konstruowania strategii zachowania, interakcji i komunikacji, pozwalających jej na podejmowanie właściwego działania w konkretnych, posiadających znaczenie dla niej samej i/albo dla środowiska, sytuacjach społecznych, a także umożliwiających koordynację wymogów przez te sytuacje stawianych”. Zdolność podejmowania „właściwego działania” jest zatem uzależniona sytuacyjnie, co musi wyraźnie redukować skuteczność usprawniania jednostki poza kontekstem sytuacji, w której przyjdzie jej działać w przyszłości. Ponadto, jak podkreśla K. Hurrelmann, zdolność do działania zależy nie tylko od sygnalizowanych wyżej kompetencji, ale i od centralnych wymiarów jej osobowości w postaci autokoncepcji i tożsamości. Te zaś, jak dowodzi symboliczny interakcjonizm, mają ważne źródło w społecznych kontaktach z otoczeniem. Wiedza na temat prawidłowości kształtowania się uwarunkowań skutecznego działania była jedną z przesłanek koncepcji rehabilitacji środowiskowej, w logikę której wpisuje się także niesegregacyjne kształcenie.

Hejka, jestem Szymek i jestem autorem tych wpisów jak i strony. Polecam czytać codziennie, może coś wam się spodoba i zostaniecie na dłużej. Życzę każdemu miłego dnia 😀
error: Content is protected !!