Ilościowe klasyfikacje

Wraz z przycichnięciem, choć nie zamilknięciem, sporów o to, czy niesegregacyjny system kształcenia należy upowszechniać, straciły na znaczeniu badania porównawcze, których głównym celem było rejestrowanie zalet lub wad tej formy edukacji niepełnosprawnych. Odkąd idea wspólnego nauczania odniosła ideologiczne zwycięstwo, a zatem co najmniej od czasu Deklaracji z Salamanki (1994), komparatyści specjalni skupili się na porównywaniu systemów kształcenia niepełnosprawnych ze względu na poziom segregacyjności. Segregacyjność definiuje się przy tym jako zmienną jedno- lub dwuwymiarową. Do pierwszej grupy można zaliczyć dwa, bardzo popularne sposoby postępowania. Unia Europejska określa często poziom segregacyjności systemów szkolnych swoich krajów członkowskich przez procentowy udział uczniów niepełnosprawnych uczęszczających do szkół specjalnych (Europäische Gemeinschaften – Kommission, 1992). Z kolei Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, posługuje się w tym samym celu inną miarą i pyta, jaki odsetek populacji wszystkich uczniów uczęszcza do szkół specjalnych.

Hejka, jestem Szymek i jestem autorem tych wpisów jak i strony. Polecam czytać codziennie, może coś wam się spodoba i zostaniecie na dłużej. Życzę każdemu miłego dnia 😀
error: Content is protected !!