Funkcjonalna geneza segregacyjnego systemu kształcenia osób niepełnosprawnych

Skoro praktyka integracyjnego kształcenia znana była już w czasach kształtowania się systemu masowej edukacji niepełnosprawnych, zasadne wydają się pytania, dlaczego nie została wykorzystana jako rozwiązanie systemowe wtedy oraz dlaczego bywa wykorzystywana dzisiaj. W odpowiedzi na pierwsze z tych pytań Ulrich Bleidick i Waldtraut Rath przytaczają cztery hipotezy, których pełna weryfikacja nie jest możliwa z powodu luk w materiale empirycznym:
historię oświaty stanowią ludzie, orędownicy szkół specjalnych zdobyli przewagę (założenie personalne), nauczyciele szkół specjalnych stawiali integracji skuteczny opór (założenie społeczno-historyczne), szkoła regularna nie była w stanie efektywnie nauczać niepełnosprawnych i uwalniała się od nadmiernego balastu (założenie teoretyczno- -systemowe), kapitalizm dziewiętnastowieczny potrzebował armii rezerwowych robotników i dzięki selekcji słabszych powstawała zastępcza armia siły roboczej (założenie polityczno-ekonomiczne). Przynajmniej dwie ostatnie, spośród przytoczonych hipotez posiadają szkolno-teoretyczny charakter i zasługują na dokładniejszą analizę.
Ramowe warunki powstawania publicznych systemów szkolnych w XVIII i XIX w. należy analizować przez pryzmat wzajemnych relacji między społecznym rozwojem a zinstytucjonalizowanym wychowaniem. Nie ulega wątpliwości, że kształcenie w dobie uprzemysłowienia miało motyw ekonomiczny w postaci wykorzystania rezerw uzdolnień szerokich mas społecznych w roli robotników przemysłowych. Jednocześnie wykształcenie zyskiwało na znaczeniu w osiąganiu pozycji społecznej w stopniu, w jakim masowe kształcenie niwelowało przywileje stanowe. Wy- 82 kształcenie zaczęło zatem pełnić, w stopniu i zakresie wcześniej nieznanym, funkcję kwalifikacyjną i emancypacyjną. Jednocześnie szkoła publiczna i towarzyszący jej obowiązek szkolny pełniły funkcje dyscyplinujące i legalizacyjne. Analizy historyczno-społeczne jednoznacznie dowodzą, że powstające w XVIII i XIX w. publiczne szkolnictwo elementarne wnosiło poważny wkład w stabilizację stosunków produkcji i władzy. Nie ulega wątpliwości zarówno to, że w kształtującym się systemie publicznego szkolnictwa edukacja niepełnosprawnych stanowiła ostatnie ogniwo, jak i to, że jej powstanie i rozwój były bezpośrednio powiązane z funkcjami całego systemu, podlegały zatem tym samym ogólnym wpływom i uwarunkowaniom.

Hejka, jestem Szymek i jestem autorem tych wpisów jak i strony. Polecam czytać codziennie, może coś wam się spodoba i zostaniecie na dłużej. Życzę każdemu miłego dnia 😀
© Wszelkie prawa zastrzeżone
error: Content is protected !!