Kategoria: Wszelka wiedza świata

Badania Elsy Köhler

Pouczających danych na temat różnicującego wpływu indywidualnych doświadczeń o kulturowym charakterze na przebieg procesów rozwojowych dostarczają mało znane badania Elsy Köhler. W latach 20. minionego stulecia prowadziła ona podłużne obserwacje dzieci w przedszkolu w Jenie, które doprowadziły ją do wniosku, że dzieci w wieku przedszkolnym chętnie pracują w grupach rówieśniczych. Rezultat ten pozostaje w całkowitej sprzeczności z wynikami obserwacji, które prawie w tym samym czasie prowadził J. Piaget w przedszkolach genewskich, i które doprowadziły go do sformułowania tezy, że dzieci w wieku przedszkolnym charakteryzują się poznawczym i społecznym egocentryzmem. Wyjaśnień opisanych rozbieżności należy – zdaniem Ernsta Begemanna poszukiwać w zróżnicowaniu indywidualnych doświadczeń dzieci. O ile bowiem przedszkole w Jenie prowadzone było zgodnie z koncepcjami Petera Petersena i Friedricha Fröbela, które silny nacisk kładą na współpracę, grupę i wspólnotę, o tyle przedszkole genewskie wykorzystywało indywidualistyczne metody wychowania Marii Montessori. Wyniki obserwacji poczynionych przez E. Köhler nie obalają oczywiście piagetowskiej tezy głoszącej, że przejście od egocentryzmu do decentracji jest prawidłowością ludzkiego rozwoju. Wskazują one jednak na to, że koncepcja stopni rozwoju poznawczego i społecznego nie może być naturalizowana i tak silnie wiązana z wiekiem człowieka, jak by pragnęli zwolennicy wykorzystania jej do diagnozowania nieprawidłowości rozwojowych.

Hejka, jestem Szymek i jestem autorem tych wpisów jak i strony. Polecam czytać codziennie, może coś wam się spodoba i zostaniecie na dłużej. Życzę każdemu miłego dnia 😀

Niepełnosprawność a rozwojowe rozumienie normy

Także coraz częściej i śmielej wykorzystywane przez pedagogów specjalnych podejście rozwojowe, którego zalety wykazano w działaniach terapeutyczno-stymulacyjnych, nie dostarcza obiektywnych kryteriów definiowania niepełnosprawności. Współczesna psychologia rozwojowa bowiem wyraźnie porzuca przekonanie o uniwersalności i stałości zmian rozwojowych, akcentując jednocześnie ich indywidualność i adaptacyjność. Najpopularniejszą i najwyżej cenioną przez pedagogów specjalnych jest teoria rozwoju poznawczego Jeana Piageta, który jako pierwszy zwrócił uwagę na fakt, że człowiek wraz z rozwojem osiąga gotowość do porządkowania rzeczywistości według odmiennych schematów. Nie znaczy to jednak, że występujące przemiany mają endogenny charakter. Osiągnięcie zdolności do myślenia według schematów wyższego poziomu nie następuje automatycznie wraz z biologicznym dojrzewaniem, lecz pod wpływem konfliktów poznawczych, których dziecko doświadcza. Pula sytuacji stymulujących rozwój poznawczy może być z kolei zróżnicowana w przypadku poszczególnych jednostek tak, jak zróżnicowane są ich doświadczenia.

Hejka, jestem Szymek i jestem autorem tych wpisów jak i strony. Polecam czytać codziennie, może coś wam się spodoba i zostaniecie na dłużej. Życzę każdemu miłego dnia 😀
error: Content is protected !!