Badania Elsy Köhler

Pouczających danych na temat różnicującego wpływu indywidualnych doświadczeń o kulturowym charakterze na przebieg procesów rozwojowych dostarczają mało znane badania Elsy Köhler. W latach 20. minionego stulecia prowadziła ona podłużne obserwacje dzieci w przedszkolu w Jenie, które doprowadziły ją do wniosku, że dzieci w wieku przedszkolnym chętnie pracują w grupach rówieśniczych. Rezultat ten pozostaje w całkowitej sprzeczności z wynikami obserwacji, które prawie w tym samym czasie prowadził J. Piaget w przedszkolach genewskich, i które doprowadziły go do sformułowania tezy, że dzieci w wieku przedszkolnym charakteryzują się poznawczym i społecznym egocentryzmem. Wyjaśnień opisanych rozbieżności należy – zdaniem Ernsta Begemanna poszukiwać w zróżnicowaniu indywidualnych doświadczeń dzieci. O ile bowiem przedszkole w Jenie prowadzone było zgodnie z koncepcjami Petera Petersena i Friedricha Fröbela, które silny nacisk kładą na współpracę, grupę i wspólnotę, o tyle przedszkole genewskie wykorzystywało indywidualistyczne metody wychowania Marii Montessori. Wyniki obserwacji poczynionych przez E. Köhler nie obalają oczywiście piagetowskiej tezy głoszącej, że przejście od egocentryzmu do decentracji jest prawidłowością ludzkiego rozwoju. Wskazują one jednak na to, że koncepcja stopni rozwoju poznawczego i społecznego nie może być naturalizowana i tak silnie wiązana z wiekiem człowieka, jak by pragnęli zwolennicy wykorzystania jej do diagnozowania nieprawidłowości rozwojowych.

Hejka, jestem Szymek i jestem autorem tych wpisów jak i strony. Polecam czytać codziennie, może coś wam się spodoba i zostaniecie na dłużej. Życzę każdemu miłego dnia 😀
error: Content is protected !!