Ateoretyczne badania porównawcze niesegregacyjnego kształcenia

Badania porównawcze zorientowane na budowanie typologii mają charakter preteoretyczny, ale nie ateoretyczny. Znaczy to, że przyjmują one pożądaną orientację z punktu widzenia współczesnej metodologii nauki, choć często nie są w stanie sprostać wyznaczanym przez nią standardom. W badaniach porównawczych nad kształceniem integracyjnym występuje jednak także orientacja przedpopperowska, pozytywistyczna. Reprezentatywne dla tej formy świadomości naukowej są prace A. Biirliego. W roku 1988 opublikował on propozycję planu badawczego porównywania systemów kształcenia niesegregacyjnego ze względu na zespół zmiennych równoważnych, który w 1997 r. rozwinął w ogólny model porównywania systemów kształcenia specjalnego. W pracy z 1988 r. przyjął, że poziom segregacyjności systemu kształcenia zależy od 12 czynników. Nie znamy jednak przesłanek, którymi kierował się A. Biirli, tworząc swoją listę zmiennych. Nie wiemy także nic ani na temat hipotetycznych zależności między nimi, ani o domniemanym mechanizmie ich wpływu na poziom segregacyjności. Gdyby zatem model ten potraktować jako hipotezę badawczą i poddać go empirycznej weryfikacji w badaniach komparatystycznych mielibyśmy do czynienia z klasycznym empiryzmem abstrakcyjnym. Biirli nie proponuje jednak traktować go jako hipotezy, lecz jako profil analizy porównawczej i oceny. Jest to procedura, która wiedzie specjalną pedagogikę porównawczą na manowce.

Hejka, jestem Szymek i jestem autorem tych wpisów jak i strony. Polecam czytać codziennie, może coś wam się spodoba i zostaniecie na dłużej. Życzę każdemu miłego dnia 😀
error: Content is protected !!